środa, 5 sierpnia 2015

Nina Majewska - Brown - Wakacje

Nina wraz z mężem i dziećmi wyjeżdża do Barcelony. To mają być wymarzone, najlepsze wakacje.Tymczasem Ninie nawet przez myśl nie przeszło, jaka może ją czekać niespodzianka. Pewnego ranka do drzwi ich lokum pukają teściowie, wszystko co główna bohaterka sobie na te wakacje zaplanowała musi się zmienić, ponieważ starsi państwo również zaplanowali już swój pobyt w Barcelonie. Co dalej z wymarzonymi wakacjami?

Do przeczytania "Wakacji" już na wstępie zachęciła mnie przede wszystkim ciekawa okładka i świetnie pasujący do obecnego czasu tytuł. Od razu postanowiłam sobie, że tę książkę przeczytam, gdy będzie gorąco, by lepiej wczuć się w klimat. Miałam rację, "Wakacje" to książka idealna oczywiście na wakacje, słoneczna Barcelona, pyszne jedzenie pachnące z kart powieści i piękne miejsca oraz ciekawe sytuacje. Bardzo przyjemnie spędziłam czas z tą książką.

"Wakacje" to debiut literacki Niny Majewskiej-Brown, trzeba dodać, że bardzo udany. Autorka pięknie opisała Barcelonę, sprawiając, że czułam się jakbym tam była. Nie brakowało ironicznych i pełnych humoru komentarzy głównej bohaterki. Nie brakowało również zaskakujących wydarzeń. Początkowo jakoś nie mogłam wczuć się w tę powieść, dopiero od przyjazdu teściów Niny, akcja zaczęła "nabierać rumieńców" i wtedy książka mocno mnie wciągnęła.

Podobały mi się kreacje bohaterów. Nina - zorganizowana i twarda, o dziwo nie zwariowała gdy zobaczyła teściów, polubiłam jej sarkastyczne komentarze. Bartek, mąż Niny, boi się postawić swoim rodzicom, trochę denerwujący, ale w końcu pokazuje, że nie boi się rodziców. Teściowie również z twardym charakterem, szczerze mówiąc nie mam pojęcia jak Nina i Bartek wytrwali z nimi tych kilka dni. Stworzeni przez autorkę bohaterowie, byli realni, mieli swoje wady i swoje zalety, co bardzo cenię.

Książka ta idealnie nadaje się na wakacje, wciągająca i z humorem. Tym razem akurat muszę stwierdzić, że "Wakacje" nie każdemu mogą przypaść do gustu, bo zwyczajnie nie każdy polubi dość specyficzny humor autorki. Mi akurat przypadło to do gustu i z zaciekawieniem śledziłam dalsze losy bohaterów, będąc ciekawa co dalej autorka wymyśli. Trochę brakowało mi dużych emocji, bo ostatnio czytałam książki, które aż od nich kipiały, ale z czasem pojawiło się i więcej napięcia. Według mnie z początku książki było trochę zbyt dużo opisów, które momentami nudziły. Znalazłam kilka minusów, ale mimo to, jest to bardzo udany debiut!

Tak jak wspominałam, przez mniej więcej pierwsze sto stron dzieje się nie wiele, dopiero później akcja nabiera tępa i wciąga bez reszty. "Wakacje" zaskakują i to mocno! Autorka pokazuje, że ma potencjał, co najlepiej udowodniła tą właśnie książką. Lubię czytać debiuty i odkrywać nowych autorów, szczególnie takich, na których kolejne książki na pewno będę czekać, tak właśnie jest tym razem, z pewnością sięgnę po kolejną książkę tej autorki!

Za książkę bardzo dziękuję Wydawnictwu Rebis!

poniedziałek, 3 sierpnia 2015

Gayle Forman - Ten jeden dzień

Wszystko zaczęło się od Szekspira....

Allyson podczas oglądania adaptacji teatralnej jednego z dzieł Szekspira poznaje Willema, dzieje się to podczas jej "Podróży życia", która okazuje się wcale taką nie być. Już następnego dnia po powrocie do Londynu, Allyson podejmuje szaloną decyzję, by wybrać się na jeden dzień do Paryża wraz z Willemem i tym samym na jeden dzień stać się zupełnie inną osobą. Tych dwudziestu czterech godzin Allyson na pewno nigdy nie zapomni.

Moje emocje są w kompletnej rozsypce, o ile w ogóle coś takiego jest możliwe. Gayle Forman zafundowała mi tą książką emocjonalny rollercoaster! Nie jednokrotnie pozostawiła mnie w stanie szoku, szczególnie w pewnym momencie, o którym nie będę wspominać, by byłby to zbyt duży spojler. Jestem zachwycona i zarazem kompletnie zaskoczona, bo w życiu nie spodziewałabym się, że książka, aż tak mnie zachwyci!

Już po przeczytaniu "Zostań jeśli kochasz" oraz jej kontynuacji, byłam przekonana, że Gayle Forman stać na wiele, ale "Ten jeden dzień" kompletnie przerósł moje oczekiwania, spodziewałam się raczej kolejnego romansu, a otrzymałam niebanalną powieść, której każdy rozdział funduje kolejną dawkę emocji! Po przeczytaniu tej książki nie mogę pozbierać myśli, "Ten jeden dzień" po prostu roztrzaskał moje serce na kawałki.

Książka podzielona jest na dwie części "Jeden dzień" - czyli pobyt w Paryżu oraz "Jeden rok" - toczy się od rozpoczęcia roku szkolnego jakiś czas po powrocie z jednodniowej wycieczki. Podobało mi się takie podzielenie książki, ponieważ nie można się nudzić, choć przyznam, że zakończenie "Jednego dnia" tak mną wstrząsnęło, że pragnęłam, aby ta część się nie kończyła. Jednak uważam, że to bardzo dobry pomysł, aby tak podzielić książkę.

Bohaterowie byli niezwykle realni, niemal namacalni. Cała fabuła również wydawała się niezwykle prawdziwa. Mimo, że cała ta opowieść jest wręcz niewiarygodna, to jednocześnie tak bardzo realna! Gayle Forman tak wykreowała świat w książce, że miałam wrażenie jakbym to ja przeżywała historię Allyson, jakbym na 370 stron stała się nią. Jestem pełna podziwu dla autorki i tym samym całej książki. Z pozoru banalna historia, wywołała u mnie całą gamę uczuć!

"Ten jeden dzień" to przepięknie napisana historia, z niezwykle wciągającą i mądrą fabułą! Wywołująca mnóstwo skrajnych emocji! Wycieczka do Paryża została opisana tak pięknie, że niemal czułam, jakbym tam była. Na jeden dzień pochłonął mnie świat Allyson, któremu całkowicie się poddałam i zatopiłam się w tej historii! Jestem szczerze zachwycona tą książką i wprost nie mogę się doczekać kiedy przeczytam "Ten jeden rok", a póki co "Ten jeden dzień, każdemu polecam!

Za możliwość przeczytania tej wspaniałej książki, bardzo dziękuję Wydawnictwu Nasza Księgarnia! 

niedziela, 2 sierpnia 2015

Cecelia Ahern - PS Kocham Cię

Holly po śmierci męża nie może się pozbierać. Chęć życia na nowo wywołuje w niej lista, którą jej mąż Gerry pozostawił dla niej. Jest to dziesięć listów po jednym na każdy miesiąc, głównie z poleceniami, które Holly ma wykonać. Listy, które Gerry zostawił sprawiają, że Holly czuje jakby jej mąż cały czas przy niej był. Kobieta niecierpliwością czeka na początek miesiąca, by móc otworzyć nowy list i poczuć obecność Gerry'ego.

Czy będziecie zaskoczeni jeśli napiszę, że książka mnie zachwyciła? Mam nadzieję, że nie, bo "PS kocham Cię" jak najbardziej zasługuje na zachwyty pod swoim adresem. Myślałam, że nie ma pisarza, ani pisarki, którego każda książka podobałaby mi się, i trafiłam na Ahern, jest to już moje czwarte spotkanie z jej twórczością, a ja za każdym razem jestem jej piórem coraz bardziej zachwycona!

"PS Kocham Cię" to debiut autorki, który doczekał się niemałej sławy, powstała nawet ekranizacja, którą z resztą na pewno obejrzę, a to wszystko przecież nie bierze się znikąd - książka jak najbardziej zasługuje na swoją sławę, bo jest najzwyczajniej w świecie wspaniała! Nie sądziłam, że debiut może być, aż tak udany, owszem, czytałam już dobre debiuty, ale chyba nigdy aż tak dobre! Cecelia Ahern nie pierwszy raz zaskoczyła mnie swoimi książkami, zauważyłam już, że w jej przypadku wszystko jest możliwe!

Sam pomysł na książkę mógłby się wydać prosty i banalny, ale wcale tak nie jest, "PS Kocham Cię" ma niezwykle dobrze i ciekawie skonstruowaną fabułę. W życiu nie spodziewałam się, że ta powieść może mnie wzruszyć, a wzruszyła mnie niesamowicie.
"PS Kocham cię" to książka, o nauce życia na nowo, bez najbliższej osoby. To nie jest zwykła książka, to powieść z przesłaniem. Historia ta pozostawiła mnie w stanie zamyślenia i skłoniła do refleksji.

Jest to niesamowicie piękna i emocjonująca książka. Bardzo zżyłam się z bohaterami i ze smutkiem odłożyłam książkę na półkę, bo mimo, że powieść ma 500 stron, czyta się bardzo szybko.  To jedna z tych książek, które pamięta się na długo. Każdy moment otwarcia listu Gerry'ego przeżywałam razem z Holly, czekałam na tę chwilę razem z nią. Muszę też dodać, że jak zwykle u Ahern postaci są wykreowane fenomenalnie, są niezwykle realne i dopracowane w każdym detalu. Dawno nie zżyłam się z żadnym bohaterem tak bardzo! Skończyłam czytać książkę kilka godzin temu, a nadal nie mogę przestać o niej myśleć.

"PS Kocham Cię" to książka wzruszająca i poruszająca. Chyba żadne słowa nie oddadzą jej wspaniałości. Tę powieść trzeba przeczytać, by odkryć jej przesłanie, zapewniam - naprawdę warto. Jest to jedna z moich ulubionych powieści Ahern, na pewno i na długo pozostanie w mojej głowie, a kto wie, może nawet kiedyś przeczytam ją znowu, by na nowo odkryć jej wspaniałość.

Za możliwość przeczytania książki bardzo serdecznie dziękuję Wydawnictwu Akurat!

piątek, 31 lipca 2015

KONKURS!


Jakiś czas temu obiecałam wam na fanpage konkurs, no i jest! :) Tym konkursem chcę Wam bardzo podziękować, że odwiedzacie mojego bloga, i że jest Was tu już ponad stu! Dziękuję!

REGULAMIN:

  1. Organizatorką konkursu jestem ja - właścicielka bloga Książkowy Świat.
  2. Sponsorem nagród jest Wydawnictwo Akurat, któremu bardzo serdecznie dziękuję!
  3. Nagrody w konkursie to "Rzeka przeznaczenia" - Elizabeth Haran oraz "Niepokorna" - S. C. Stephens.
  4. Konkurs trwa od 31 lipca do 15 sierpnia.
  5. Wyniki zostaną ogłoszone w ciągu siedmiu dni od zakończenia konkursu.
  6. Wygrywają dwie osoby.
  7. Zgłoszenie wraz z odpowiedzią na zadanie konkursowe należy umieścić w komentarzu pod postem konkursowym.
  8. Aby wziąć udział w konkursie należy zaobserwować blog Książkowy Świat, podać swój adres e-mail, a także wykonać zadanie konkursowe, możecie również podać link do udostępnionego baneru konkursowego u siebie na blogu/fanpage, ale nie jest to warunek konieczny.
  9. Ze zwycięzcami skontaktuję się drogą mailową. W przypadku, gdy zwycięzca w ciągu 7 dni nie odpowie na wiadomość, nastąpi wybór innego wygranego.
  10. W konkursie mogą brać udział tylko osoby, mające adres korespondencyjny na terenie Polski.
Zadanie konkursowe:
Jako, że książkoholikowi książek do czytania nigdy za wiele, polećcie mi w komentarzu jedną książkę, wraz z uzasadnieniem, dlaczego to właśnie tą powieść polecacie :)

Wzór zgłoszenia:
Zgłaszam się!
Obserwuję jako:
Baner konkursowy (chętni) :
E-mail:
Wybieram książkę:
Odpowiedź na zadanie konkursowe:

Baner: 

Nie wymagam abyście polubili fanpage mojego bloga, ale miło mi będzie jeśli to zrobicie [link] Zwyciężą dwie osoby, których odpowiedzi najbardziej mnie przekonają :)
Powodzenia! 

środa, 29 lipca 2015

Rebecca Donovan - Co jeśli...

Dawniej Cal, Nicole, Rea i Rachelle, byli najlepszymi przyjaciółmi, ale przyszedł czas gdy losy tej czwórki się rozeszły.
Pewnego dnia Cal spotyka w kawiarni dziewczynę przypominającą Nicole, ale to, że ją przypomina jeszcze nie znaczy, że nią jest, okazuje się, że ma ona na imię Nyellie i mimo, że wygląda jak Nicole zachowuje się zupełnie inaczej. Cal nie może tego tak zostawić, postanawia odkryć kim jest Nyellie.

"Co jeśli...", było moim pierwszym spotkaniem z twórczością Pani Donovan - udanym, jednak nie na tyle jak się tego spodziewałam. Chciałabym napisać, że książka mnie zachwyciła, ale tak się nie stało, w gruncie rzeczy trochę zawiodłam się na niej, miałam ku niej bardzo wysokie oczekiwania, których książka niestety nie spełniła.

Sam pomysł na fabułę był ciekawy, choć trochę banalny. Przez pierwsze 100 stron książka mnie wymęczyła, kolejne 100 było już lepsze, a wszystko rozkręciło się dopiero podczas ostatnich 200 stron i właściwie dopiero wtedy książka zaczęła mi się podobać. Mimo, że może początek wypadł w moich oczach dość marnie, to zakończenie mnie zaskoczyło i o ile cała książka jakoś mnie nie poruszyła to zakończenie wzruszyło mnie i poruszyło.

Styl autorki był ciekawy, nie było zbyt wielu opisów co oceniam na plus. Postacie również były ciekawe i realnie stworzone, miały swoje wady i zalety, choć z żadnym bohaterem jakoś specjalnie się nie zżyłam, to podobały mi się kreacje postaci. Autorka stworzyła mądrą opowieść z ukrytym przekazem, o stracie i nadziei, przepełnioną smutkiem.

Narratorem książki jest Cal, to on opowiada całą historię spotkania Nyelli, jednak najbardziej podobało mi się, że możemy również poznać dzieciństwo głównych bohaterów, to jak spędzają wspólnie czas, jak się zakochują, jak zwierzają się sobie. Przeważnie dzieciństwo ukazane jest z perspektywy Rachelle lub Nicole. Pomysł moim zdaniem naprawdę świetny!

Podsumowując, książka ta mi się podobała, ale oczekiwałam czegoś lepszego. Momentami trochę mnie nudziła, ale za to zakończenie kompletnie mnie zaskoczyło. Mimo to, nadal jest to książka, po którą warto sięgnąć - mądra i pełna nadziei na lepsze jutro. Polecam, ale nie oczekujcie od niej zbyt wiele, bo możecie się zawieść tak jak ja.

_____________________________

Książkę tę miałam okazję przeczytać dzięki akcji Book Tour zorganizowanej przez Blask Książek, ja otrzymałam książkę od Ann Wars z  bloga Namalować świat słowami, której serdecznie dziękuję :) "Co jeśli" powędrowało już do kolejnej osoby ;)


poniedziałek, 27 lipca 2015

Cecelia Ahern - Zakochać się

Christine lubi pomagać innym, mimo, że zajmuje się doradztwem zawodowym, to swoim klientom pomaga również w sferze psychicznej. Pewnej nocy na moście spotyka Adama, który chce popełnić samobójstwo, Christine cudem udaje się odwieść mężczyznę od tego pomysłu, jednak to nie wystarczy, by Adam na zawsze porzucił pomysł targnięcia się na życie.  Christine i Adam zawierają szaloną umowę, ona musi pokazać jemu, że życiem  można się cieszyć, ma na to czas do jego urodzin, które zbliżają się w zawrotnym tempie.

Czy jest ktoś, kto nigdy nie słyszał o książkach Cecelii Ahern? Myślę, że trudno znaleźć wśród czytelników taką osobę.  Sama już trzy razy miałam okazję czytać powieści Ahern i od samego początku jej książki zyskały moją sympatię.  Nie zawiodłam się póki co ani razu, powieści Ahern to gwarancja naprawdę dobrej literatury, którą bez dwóch zdań warto czytać!

Autorka stworzyła wspaniałą książkę, z humorem, nietuzinkowymi bohaterami i niebanalną fabułą. "Zakochać się" kompletnie przerosło moje oczekiwania, spodziewałam się raczej ckliwej opowieści o miłości, a dostałam coś zupełnie innego, wyjątkowego.  Już nigdy tak nie pomyślę, przynajmniej o książkach Ahern. Pisarka pozytywnie mnie zaskoczyła i pozostawiła z niedosytem. Jak dobrze, że na mojej półce czeka jeszcze jedna jej książka, za która czym prędzej się zabieram!

Bohaterowie zostali fantastycznie wykreowani i niesamowicie dopracowani. Poznajemy Christine - trochę dziwną (w pozytywnym tego słowa znaczeniu) i bardzo sympatyczną. Kobietę silną, zakochaną w swojej kolekcji poradników i pragnącą kiedyś właśnie poradnik napisać.  Poznajemy również Adama, któremu zbyt dużo zawaliło się na głowę w tym samym czasie, mężczyznę, o dwóch obliczach, który nie wierzy w siebie.
Dawno nie czytałam książki, w której bohaterowie byliby, aż tak dopracowani, naprawdę, autorce należą się za to wielkie brawa!

"Zakochać się" już id pierwszych stron wciąga bez reszty. Co ważne autorka mimo dość smutnej tematyki jaką jest samobójstwo nie porzuca poczucia humoru. Ahern pisze z lekkością i w ciekawym stylu. Akcja książki pędzi niczym rolkercoaster, nie zwalniając nawet na moment, powieść porwała mnie i odłożyłam ją dopiero, gdy dotarłam do ostatniej strony.

Książka ta, jest nieco przewidywalna, ale tym razem jestem tak zauroczona, że nie uznaję tego za zbyt dużą wadę.  Po przeczytaniu "Zakochać się" czuję się naładowana pozytywną energią i mam ogromną ochotę na kolejne książki tej pisarki. Niezwłocznie zabieram się za "PS. Kocham cię", które czeka na półce.
Po przeczytaniu kilku książek Ahern, czystym sumieniem stwierdzam, że to powieści, po które naprawdę warto sięgać!  Szczerze polecam, szczególnie "Zakochać się"!


Za możliwość przeczytania książki bardzo serdecznie dziękuje Wydawnictwu Akurat!

piątek, 24 lipca 2015

Katarzyna Michalak - Nie oddam dzieci

Dzisiaj zapraszam Was na recenzję trochę inną niż zwykle, ponieważ stworzoną wspólnie z Karoliną z bloga W moim świecie. Przeczytacie dziś zarówno moją opinię na temat "Nie oddam dzieci, jak i kilka słów od Karoliny :)

Michał wspaniały chirurg, nie widzi nic poza pracą, zapomina o tym, że w domu czeka na niego żona z dziećmi i nawet nie zdaje sobie sprawy, jak los może okazać się dla niego okrutny. W jednej chwili w wypadku samochodowym ginie jego żona - Marta wraz z Antosiem - synkiem Michała. Cudem zostaje ocalone tylko nowo narodzone dziecko Marty i Michała. Mężczyzna szybko musi wziąć się w garść by zawalczyć o dzieci, które mu zostały. Czy mu się uda?

Moja opinia: "Nie oddam dzieci" było moim pierwszym spotkaniem z twórczością Pani Michalak. Niestety, książka mnie nie powaliła. Najbardziej raził mnie wulgarny język autorki, rozumiem, że chciała ona podkreślić sytuację, jednak bardzo wulgarny język, strasznie działał mi na nerwy. Do tego, bohaterowie, momentami irytujący - Ludmiła, Grażyna,a nawet sam Michał mnie denerwowali. Nie rozumiałam, dlaczego główny bohater prawie w ogóle nie interesował się ocalałym maleństwem, dlaczego to jego trzynastoletnia córka zajęła się wszystkimi obowiązkami domowymi - praniem, prasowaniem, sprzątaniem, wyżywieniem, zajmowała się sobą, ojcem, młodszym bratem...
Mimo wszystko jednak plusem są towarzyszące książce emocje, oraz to, że akcja powieści brnie do przodu bardzo szybko i czyta się w mgnieniu oka. Podoba mi się również okładka, która przykuwa wzrok.
Wzruszyłam się jednak nie do tego stopnia by płakać, nie wiem dlaczego, może to wulgarny język wzbudził we mnie taką złość, że nawet nie potrafiłam płakać? Po lekturze tej książki, wiem jedno, nie chciałabym, by dotknęła mnie taka tragedia. Na razie odpuszczam sobie lekturę innych książek tej autorki, może jeszcze kiedyś się do nich przekonam.

Opinia Karoliny: Muszę powiedzieć, że ta książka była inna niż wszystkie dotychczasowe książki Michalak jakie czytałam. Wycisnęłam przy niej sporo łez i na prawdę mną wstrząsnęła. Dużym plusem jest naturalność. Wszystko jest tak prawdziwie napisane, bo choć to smutne w naszym kraju nie ma sprawiedliwości i ona tu świetnie to pokazała. Książka niesamowicie wciąga i po prostu nie możemy się oderwać od tej historii. A zakończenie po prostu powala WOW! Michalak zawsze potrafi tak efektownie zakończyć powieść. Dla samego zakończenia warto tą książkę przeczytać. Okej było o plusach teraz trochę o minusach. Nie którzy bohaterowie byli na prawdę wkurzający i miałam ochotę rozerwać ich na strzępy. Po za tym wulgarny język też mi się nie podobał, ale na to akurat byłam przygotowana ponieważ słyszałam, że autorka użyła go by lepiej odwzorować świat tych postaci.

Czy polecamy?
Raczej tak, ale nie tym osobom, które, nie przeczytały jeszcze nic K. Michalak, ponieważ mogą się zrazić, ale tym którzy czytali i znają styl autorki - polecamy :)


Szablon dla Bloggera stworzony przez Blokotka